Pamamaalam

Ang hirap kalimutan ang isang tulad mo

Ang hirap lumayo sa nakasanayan ko

Ang hirap magpanggap sa harapan mo

Ang hirap magbiro dahil nasasaktan ako

Ang hirap magsalita, pagpayo sayo

Ang hirap tumitig, naluluha ako

Ang hirap makinig, ikakamatay ko

Ang hirap dumilat, nadudurog ako.

Dulo ng mga bagay ay lilipas din

Panandalian lamang ito, sakit na iisipin

Tama lang siguro, na isulat ko pa ito

At magsilbing regalo ko, kahit na itapon mo pa ito.

Regalo para sa pasko, dahil wala nang maisip

Regalo para sayo, dahil ayaw kita mainggit

Naaalala mo ba nang ako’y gumawa?

Na sabi mo, sana ikaw na lang.

Ngayo’y babawi ako, ihahandog ko sa iyo

Huling sulat na ito, para basahin mo

Tapos itapon mo, dahil alaala ito.

Hayaang masunog, baka sakaling nawala na rin ako.

Ako’y nasa pagitan ng kaya pa at hindi na.

Ako’y nasa puso ng may iba at ako pa.

Ako’y naiipit sa pagitan ng tapos na at simula pa.

Ako’y mamatay sa pagitan ng ngayon at mamaya na.

Magpapaalam, hanggang sa muli.

Hindi ko alam kung kailan ngingiti.

Hanngang dito na lang, wala na akong masabi

Paalam sayo, na may halong pighati.