Sulat ng isang nagmamahal

Huling tula na gagawin,

huling salita na bibigkasin,

sa papel na ito'y bibigyan diin

kwento ng buhay, babalangkasin.

Bawat letra'y kinumpleto

bawat bigkas pinag-isipan ko,

bawat salita'y hinuhulma ko

para lang may iparating sayo.

Puno'y umiiwas na kumpas ng hangin,

kamay ay nangangawit sa paghawak ng buhangin,

mga luha sa mata hindi kayang tiisin

kahit ang halaga nito ay hindi kayang ipansin.

Tulad ng larawan, kulay ay kumukupas

tulad ng dahon, sigla ay nalalagas

tulad ng buhay, bigla na lang lalayas

para lang ang sakit ay mabawas.

Ngunit lahat ng ito ay pasikot-sikot ko

iisa lang naman ang sasabhin ko,

Ang gagawin lamang ay lalayo na ako,

at hindi ko alam kung tayo pa ay magtatagpo.

Huli na ang lahat para maiparamdam ko

tapos na ang lahat para masabi ko

wala din magnyayari, may magagawa pa ba ako 

kung hanggang kaibigan lang ang kuha ko ?

Oo nga mahal kita

Oo nga gusto pa kita

kahit na ako'y nasasaktan na

dahil hindi ko magawa na layuan ka

Kung tayo man ulit ay magkita, may papansin pa ba?

Kung tayo man ay magkatinginan, mag-uusap pa ba?

Kung gusto man mahalin ka, pu-pwede pa ba?

O huli na ang lahat para matanggap pa?

Kakausapin pa ba 'ko para bumalik pa?

O hahayaan na lang na umiwas na?

Babasahin pa ba at babalikan ang alaala?

O itatapon na lang, sa oras na tapos na?

Kung lahat ng sulat ay gusto itapon

sana ay sunugin na lang

upang hindi na makaahon

sa damdamin na ilang.

kung lahat man ay kalinutan

gagawin ko lamang na alaala

isang pangako na dadalhin saan man

isang alaala na ibabaon hanggang kamatayan.